пятница, 27 июня 2014 г.
Ներշնչանքի աղբյուր
Ներշնչանքի աղբյուր է մեր
Արարատը ծեր, ալեհեր,
Արարատը՝ հայոց ազգից…
Այդքան հեռու և… այդքա՜ն մոտ:
Ներշնչանքի աղբյուր է և
Արաքսը մեր մայր ալևոր,
Արտասվում է Երասխը ծեր,
Արարատից իր բաժանված:
Ոգեշնչող աղբյուր են մեր
Վանքերը հի՜ն, սրբակերտ,
Որոնք պահե՜լ, պահպանել են
Հայոց ազգի հավատն անեղծ:
Ներշնչանքի աղբյուր է մեր պատմությունը,
Որ դարերում ունեցել է հերոս որդիք,
Ու՜… որ նրանք միշտ պաշտպանել,
Ու ընկել են հանուն ազգի ազատության:
Հայոց լեռներում
Հայոց լեռներում ներշնչվում եմ ես,
Հայոց աշխարհում՝ հայոց Արարատ,
Արարատ սարին՝ տապանը Նոյի,
Հայոց լեռներով ապրում եմ ես:
Հայոց աշխարհում ապրում է ազգը Մեծ նահապետի,
Հայոց լեռներում քերթվել է մեր քոչարին Հայկյան,
Հայոց լեռների գողտրիկ անկյունում
Ապրում է ազգը Մեծ նահապետի:
Հայոց լեռներում թորգոմազարմը հաղթել է Բելին,
Որ անկախ ապրի իր ազգը արի,
Հայոց լեռներում քերթվել է պատմությունը մեր,
Ու … կերտվում է մեր ազատությունն ու անկախությունը:
Բնությունն հայոց
Զարթնել է արդեն բնությունն հայոց
Վեհաշուք, պայծառ,
Գեղեցիկ է նա՝ բնությունն հայոց:
Գերվել եմ ես բնությամբ պայծառ,
Գերվել եմ նրա քնքուշ ծաղկունքով,
Բնակիչներով՝ հզոր ու ահեղ,
Գեղեցիկ է մեր բնությունն հայոց:
Հայոց բնության գողտրիկ անկյունում
Արարատը ծեր վեր է խոյանում,
Նա ամպ է քաղել երկնից մի պատառ
Եվ իր ճակատը դրանով ծածկել:
Подписаться на:
Сообщения (Atom)







