Չքնաղ է նա

Չքնաղ է նա ինչպես փերի,

Աչքեր ունի նման մթին գիշերների,

Հայացքս իր նայվածքի մեջ կկորչի,

Ա՜խ սիրելիս ինձ դարձրել է մի գերի:

Քայլվածք ունի նա մարալի,

Շորորալով սիրտս տեղից կհանի,

Իր նայվածքով իրեն գերի կտանի,

Ախ անզոր եմ, հոգիս տեղից կհանի:

Խենթացել եմ, սիրահար եմ,

Քեզ գրկելու փափագ ունեմ,

Սրտիս սեղմել, սիրո հրով,

Քեզ այրելու փափագ ունեմ:

Գիշերները ես քուն չունեմ,

Հանգիստ, դադար կորցրել եմ,

Աշխարհից ես կտրվել եմ,

Սիրո անհուն եթերի մեջ վերացել եմ:

Զոր ու գիշեր երազում եմ սեղմել կրծքիս,

Սիրո մասին պատմել, հոգիս…

Սիրո անշեջ խարույկի մոտ նստես կողքիս,

Շուրթերը իմ համբույրդ առնեն նազելիս:

Երազում եմ բռնել ձեռքը քո շարմաղ,

Համբուրել այն ու շուրթերով սիրատենչ

Նուրբ գգվանքով բոցավառել սիրո հուրը սրտիդ մեջ,

Սիրտդ այրել սիրո հրով միշտ անշեջ:

Երանի թե արժանանամ քո սիրուն,

Երդվո՛ւմ եմ, էլ չեմ ասի երանի՜…

Ու թե ասեմ երանի՜… լոկ միայն ինձ,

Որ սիրել եմ քեզ պես սիրուն մարալի: