пятница, 27 июня 2014 г.

Սիրտս կանչում է




Սիրտս կանչում է, լեռներն է գնում,
Կանաչ հանդերում իր սերն է տենչում,
Գարունն է եկել, ծաղկունքն է բացվել…
Սիրո հրով է իմ սիրտը այրվել,
Գունեղ մի թիթեռ ուզում եմ լինել,
Ծաղիկ առ ծաղիկ թռչել ու արբել,
Գարնան արբումով ուզում եմ տարվել,
Իմ մաքուր սիրով ուզում եմ սիրել,
Սիրել ու սիրվել, ու սիրով տարվել,
Ու անմնացորդ…
Դատարկվել ինչպես գինով լի գավաթ,
Դատարկել սերս սրտում քո անգին,
Ու նաև լցվել… սիրով թանկագին
Հանց վիհ մի խորին:
Արի թևանցուկ քայլենք հանդերով,
Ծաղիկ քաղելով ու տաղ ասելով,
Սեյրան մենք անենք անհուշ տրվելով,
Գարնան այս օրով, անուշ արբումով:



Комментариев нет:

Отправить комментарий