Մի զգացմունք, որ ծանոթ է հային,
Կարո՜տ, դեպի հայրենիքը և մայրը,
Մի զգացմունք, որ կարող է տանջել ամենքին,
Սփյու՜ռք, որ կարոտ է մեզ:
Կարոտ եմ մեր սառնորակ ջրերին,
Կարոտ եմ ես մեր Վանին և Ուրմիոյին,
Կարոտ մի վտակ, որ բաժան է մայր գետից,
Կարոտ մի ձագուկ, որ բաժան է իր մորից:
Комментариев нет:
Отправить комментарий