Քայլում ես դու փողոցով

Քայլում ես դու փողոցով,
Հազարանազ քայլվածքով,
Ձյունն է իջնում նազանքով,
Նա իջնում է մեր վրա,
ԵՎ ծածկում է աշխարհն այս մեղավոր,
Անմեղությամբ իր ճերմակ:
Նայում եմ քեզ, հիանում,
Ակամայից մտածում,
-Հրեշտակին թևերն էին պակասում...
Անիրական այս լեգենդում,
Դու իրական աստվածուհի,
Ձյունի մշուշ - մառախուղում,
Դու ոսկեշող մի արեգակ,
Փայլերով քո հազարերանգ ճառագում ես,
Լույս ես սփռում շուրջդ համայն,
Լուսավորում մթությունը հոգու անգամ...
Իսկ ձյունն իր երգն է երգում,
Հանդարտորեն իջնելով,
Պար է գալիս նազանքով,
ԵՎ ես լեցուն հիացմունքով,
Ոգեշնչմամբ անսահման,
Այս տողերն եմ քեզ գրում,
Գեղեցկուհի, արևի շող աննման...