Ո՜վ Արարատ, իմ ծե՜ր հսկա,
Շատ ես տեսել դու տառապանք,
Կրել կյանքի սաստիկ քամու
Ցուրտ հարվածը կրծքիդ վրա:
Քո ճակատի կնճիռները
Նման են մեր պատմությանը հազարամյա,
Երբ ազգը Մեծ նահապետի
Կրել է բյուր տառապանքներ:
Բայց հաղթել է ազգը մեր Մեծ նահապետի
Իր դեմ ելած ոսոխներին արյունարբու,
Եվ կանգուն է մեր ազգը մեծ,
Ինչպես լեռն իր՝ Մեծն Արարատ:
Եվ կլինի ամուր կանգնած
Արմատներով իր հնամյա
Հողում խրված նա հար կապրի
Ինչպես լեռն իմ՝ Մեծն Արարատ:

Комментариев нет:
Отправить комментарий